Wróciliśmy z niesamowite ekspedycji w górach Sierra Nevada de Santa Marta – gdzie celem był Pico Cristóbal Colón (5775 m).

Primo – ogromne podziękowania za udział, za przejście trasy, za walkę ze wszystkimi: trudnościami technicznymi na trasie, niespodziankami organizacyjnymi, własnymi słabościami, chorobami dla całej naszej polskiej drużyny.

Duże podziękowania dla naszych lokalnych współtowarzyszy podróży – przewodników, tragarzy, kucharza – bez których ta wyprawa by nie mogła się odbyć.

Na pewno logistycznie, organizacyjnie dla mnie to był w wielu momentach rollecoster bez trzymanki. Dziękuję że przyszło mi wędrować w tym bardzo niesamowice rzadko odwiedzanym terenie z bardzo wyrozumiałą grupą – gdzie każdy, każdego wspierał i pomagał sobie nawzajem.

To tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że zdecydowanie bardziej preferuję wędrówki w terenach „off the beaten path” i nadal będę podejmował wyzwania w wyborze kierunków „nieoczywistych”.

Wyprawa w krótkim sprawozdaniu:

• 8 osób, na szczyt weszły 4 osoby + 2 kolumbijskich przewodników. Ja zawróciłem z dwójką uczestników. Jedna osoba została w base camp na 4700m.
• Mieliśmy mieć 18 tragarzy. Do pracy przyszło 10. Po 1.5 dnia doszło trzech kolejnych. Pod 4 dniach marszu jeden chciał zawrócić. Do base campu poszło tylko 6 z 13, bo reszta „nie chciała”. Tak wygląda współpraca z lokalną społecznością indian Arauco.
• Przewodników mieliśmy 3 plus jednego asystenta/paramedyka oraz kucharza.
• 3 osoby podczas ataku szczytowego zawróciły z wysokości 5300m.
• Trasa początek szlaku – szczyt – koniec szlaku ma ok. 92 km długości. Pokonaliśmy łacznie ok 7000m przewyższenia (i tyle same w dół)
• 11 noclegów w namiotach
• Jedzenie jest dalekie od komercyjnych wyprawa z kucharzami w Pakistanie czy Nepalu czy innych górach świata. Schudliśmy od 1kg do 6kg przez 11 dni.
• Nie padało przez 11 dni ani nawet przez 1 minutę.
• Trasa trekkingu przebiega na wysokości od 2200m do 5700m, gdzie większość przebywa się na wysokościach 4000 – 4300m.
• W niektóre dni w ciągu jednego dnia pokonywało się 1500-1700m przewyższenia
• Słońce paliło niemiłosiernie, ono było naszym głównym przeciwnikiem w dni marszu
• Podczas ataku szczytowego jest ok 30m ścianka snieżno/lodowa o nachyleniu ok 70 stopni
• Trasa wędrówki prowadzi w bardzo urozmaiconym terenie, wielekortnie w terenie skalnym, wymagając równowagi, koordynacji przy nawigowaniu po wielkich boulderach skalnych
• były groźnie wyglądające upadki na skałach, na szczęście nie skończyły się kontuzją
• nie ma zasięgu GSM, tylko satelita
• w base campie okazuje się, że brakuje nam 3 butów wspinaczkowych. Nie znalazły się ale sytuację uratowaliśmy. Wszyscy wychodzą na atak.
• na ataku szczytowym najsłabszym fizycznie ogniwem okazuje się jeden z przewodników. Ale dzięki grupowemu wysiłku udaje mu się wejść i zejść.
• Jest gorąco i ostatnie dni to już wszystko nam śmierdzi

Ale było warto!

Następna wyprawa będzie miała miejsce w tym samym terminie za rok czyli styczeń 2026.

Ponownie zbieramy kameralną grupę.

Galeria zdjęć z zakończonej kilka dni temu wyprawy TUTAJ W LINKU.

Pozdrawiam,
Marcin Mentel
Backpackers Club